Byłem na tym w kinie niestety i bardzo żałuję wydanych pieniędzy. Film dla mnie beznadziejny, postacie zupełnie odrealnione (jeśli był to taki zamysł reżysera to ja go nie kupuję). Właściwie to nie wiem, po jakiego był cały fragment dotyczący wesela głównej bohaterki, w końcu i tak jest to bez znaczenia. Ogólnie rzecz biorąc w filmie absolutnie nic się nie dzieje. Żeby była jasność lubię, a właściwie to preferuje filmy psychologiczne, ale tutaj to, co zrobił Trier kompletnie mi się nie podobało. Muzyka jak dla mnie zbyt pompatyczna, powinna być bardziej stonowana według mnie. Plus jedynie mogę dać za dobre zdjęcia oraz efekty specjalne i dźwiękowe - szczególnie mocno zapadł mi dźwięk zbliżającej się planety. Niestety,o dziwo dla mnie marne:
+ 4 / 10 - nie polecam

Film ogólnie strasznie beznadziejny,Pierwsza połowa filmu opowiadająca o tym całym weselu jest psychicznie okropna,w ogóle sam początek filmu jest strasznie ciężko obejrzeć / .Film przewinąłem do końcówki i zobaczyłem najlepszą jego część czyli zakończenie.Było mocne i warto sobie je obejrzeć na youtube jak jest bo filmu dla niego ściągać się nie opłaca.Muzyka jest okropna i wcale się nie zmienia,tylko cały czas ta beznadziejna nuta.Jeden z najgorszych filmów jaki ostatnio oglądałem.Co do wstawki to trochę coś nie tak z obrazem,wygląda jak by był ucięty od góry i leci taki zamazany pas też u góry ekranu.
Film 2/10

Bardzo polecam, świetny film. Jeden z lepszych filmów von Triera. Jeśli kogoś zachwyciło "Przełamując fale" nie powinien być zawiedziony.

Do osób wyżej.

Pierwsza część miała za zadanie ukazanie toksycznego środowiska w jakim funkcjonowała jedna z głównych bohaterek. Szef wymagający od niej zaangażowania w sprawy firmy nawet podczas jej własnego wesela, ojciec, którego bardziej interesowały dwie panienki przy stoliku niż własna córka, matka sfrustrowana nieudanym małżeństwem. Wszystkie te postaci są w maskach. Na samym początku wszyscy się uśmiechają, tańczą, cieszą się. Wszystko zdaje się być idealne. A w rzeczywistości jest teatralne. Podkreśla to podniosła muzyka, dla której nie mogłeś znaleźć uzasadnienia. Jednak wesele po pewnym czasie zostaje całkowicie zrujnowane. Wszyscy obwiniają o to Justine, chociaż to wcale nie z jej winy przyjęcie zostaje zepsute. Ona nie jest w stanie już tego znieść tej obłudy, tego fałszu. Coś w niej pęka. Chce jakoś odreagować, oderwać się od tego ( scena z oddawaniem moczu na polu golfowym, stosunek ze współpracownikiem ).

Druga część filmu pokazuje Justine w skrajnej depresji. Nie jest w stanie sama się wykąpać, ulubione jedzenie smakuje jej jak siano. Paradoksalnie to ona właśnie zachowuje trzeźwość umysłu w tych najbardziej dramatycznych chwilach. Melancholia się zbliża ( zauważcie dwuznaczność). Jej siostra Clair odchodzi od zmysłów, nie umie sobie wyobrazić, że może umrzeć. Maski opadają.

W filmie jest też wiele innych ważnych wątków, które można by uwzględnić w tej analizie ( relacja między siostrami ) a także elementy mające symboliczne znaczenie ( zamiana obrazów w pokoju, naga Justine na skale oświetlonej promieniami Melancholii), ale to już pozostawiam do interpretacji we własnym zakresie.

Jestem w stanie zrozumieć, że film nie musi się każdemu podobać, ale tak ostre słowa na jego temat nie są uzasadnione. To porządny kunszt filmowy jak przystało na współtwórcę dogmy 95 ( mimo, że sam von Trier odszedł od tych zasad to niewątpliwie był to kamień milowy w rozwoju współczesnego kina ).

Jak ktoś pisze, że w filmie podobało mu się tylko zakończenie...no cóż. Żeby nie używać mocniejszych słów i nie być nieuprzejmy to po prostu powiem, że to kino nie dla Ciebie. Były ostatnio jakieś trasformersy - to ci się powinno podobać.

Vokus - z Trierem jest tak, że albo się go kocha, albo nie. Nie ma szarości w odbiorze jego dzieł I tak jest u mnie, tyle tylko, że wzbudził on duże emocje negatywne ze względu na moim zdaniem nonszalanckość. Dziękuję za wyjaśnienie filmu, był on dla mnie (co mnie zdziwiło) mętny i zagmatwany, przez co nie mogłem zrozumieć głównego nurtu fabularnego. Ale wciąż uważam, że postacie są odczłowieczone. Brak mi tutaj jakiegoś umiejscowienia, wydaje mi się to wszystko kompletnie oderwane od rzeczywistości, może i skryte poza maską, ale to nie o to tez chodzi. Melancholia, melancholią, ale ja po wyjściu z seansu dostawałem białej gorączki.

No z tym też nie do końca się zgodzę bo "Antychryst" kompletnie do mnie nie trafił, mieszane uczucia mam również odnoście sławnego Dogville ( głównie ze względu na formę ). Melancholia to dla von Triera film osobisty ( podobnie zresztą jak Antychryst ). Reżyser przechodził przez depresje i generalnie nie jest do końca zrównoważonym człowiekiem ( co wcale nie przeszkadza mu robić dobrych filmów ). Główne przesłanie filmu to studium natury człowieka, który nie chce pamiętać o śmierci. Nie myśli o niej, nie zastanawia się nad nią, chce od niej uciec. Ucieka od niej w jakieś schematy, rytuały, zabawy, problemy, pracę. Nie chce i nie umie pogodzić się z tym, że kiedyś umrze. Dopiero w obliczu śmierci okazuje się jakie to wszystko jest bez sensu, jakie to wszystko jest głupie. I tylko osoba, której na życiu nie zależy umie sobie z tym wewnętrznie poradzić. W tym filmie depresja wygrywa. Ja osobiście nie zgadzam się z Trierem i mam inny trochę pogląd na życie na Ziemi. Film po głębszej analizie jest bardzo przygnębiający dlatego nie jest to film dla każdego. Ja wole uciekać od śmierci, nie pamiętać o niej. Nie chce się z nią mierzyć bo wiem, że taka walka jest bezcelowa. Justine dostrzegła, że "życie na Ziemi jest złe", widziała więcej niż inni ( "życie istnieje tylko na Ziemi", znała liczbę fasolek w loterii ). Ona zmierzyła się ze śmiercią, pokonała ją. Ale jakim kosztem i co jej z tego zostało?

Tylko że mi zakończenie nie podobało się dlatego że fajnie to wyglądało
,a raczej ze względu na tą atmosferę jaka tam panowała.Oni siedzą w kółeczku a planeta się zbliża.Strach narasta w obliczu ich bezsilności.Właśnie ta bezsilność budzi największy lęk,i gdyby się z nimi i z tą sytuacją utożsamić to naprawdę jest straszne.Aczkolwiek masz racje Transformery były o niebo lepsze od tego shitu )
przynajmniej coś się działo i człowiek mógł się odprężyć po ciężkim dniu

Mi się film podobał, więc proszę nie obrażaj mnie.
Tak jak napisałem to nie jest kino dla Ciebie i wcale nie mówię, że jest to coś złego. Dla jednych kino to sztuka dla innych rozrywka. Można tak samo czytać Dostojewskiego albo kryminały Alex Kava'y. Do takich filmów trzeba dojrzeć i trochę w życiu przeżyć, aby dostrzec w nich jakąś wartość. Ale przede wszystkim nie powinno się używać słów o tak pejoratywnym znaczeniu wobec filmu tylko dlatego, że się go nie zrozumiało.

Po za tym człowieku...czego spodziewałeś się po von Trierze? Gimnazjum sobie nakupowało psp i filmy ogląda...

po pierwsze nie obraziłem cię O_O
po drugie nie jestem gimnazjalistÄ… tylko studentem nauk humanistycznych O__^
po prostu mam swoje zdanie na temat tego filmu a ty swoje,nie jesteś wstanie przełknąć mojej opinii ale ona jest moja i ma posłużyć osobie która zastanawia się nad obejrzeniem tego filmu.Lubie obejrzeć dobre kino psychologiczne,ale ten film był po prostu słaby,oczywiście według mnie : ).Może to nie film dla każdego,dlatego osoba czytająca nasze komentarze ma szersze pojęcie o tym czy film ściągnąć czy nie. Ale te twoje ostatni zdanie mogło naprawdę kogoś obrazić.Przecież gimnazjaliści mają prawo filmy oglądać O_O.

Powiem wam tylko tyle, o gustach się nie dyskutuje I Hei ma racje, wasze komentarze są tylko po to żeby zachęcić/zniechęcić do obejrzenia tego filmu a nie o dyskutowaniu o gustach bo to nigdzie nie prowadzi.

Piszesz, że film to "shit" więc skoro mi się film podobał to...ok, być może nad-interpretuje. Jak zabrnąłem za daleko to przepraszam. Ja z kolei studiuje na kierunku technicznym. Czyżby inżynier był wrażliwszy od humanisty?

Wracając do von Triera. Jeśli ktoś chciałby obejrzeć jakiś jego dobry film ( a jak napisałem nie zawsze są one dobre ) to polecam "Przełamując fale". Film zrealizowany według doktryny dogmy 95. Jeśli komuś przypadnie do gustu to polecam również "Otwarte serca" innego reżysera ( ale również dogma 95)

Gdyby ten film nakręcił kto inny to jechali by po nim jak po burej suce, ale ze to film Von Triera to trzeba się zachwycać.